Privérouw op het werk: mag dat?

Onlangs sprak ik een vrouw die haar partner had verloren. Na enige tijd pakte ze haar werk weer op. Ze werd er opnieuw welkom geheten. Toch voelde ze dat haar verhaal op het werk niet welkom was. Ze wilde wel vertellen, maar vond geen houvast. De dagelijkse drukte regeerde, haar collega’s en haar leidinggevende vroegen nog sporadisch hoe het met haar ging. Er was geen ruimte voor haar antwoord. De vrouw meldde zich opnieuw ziek.

Op ons werk zijn succes en prestaties de basis. Stilstaan bij wat ons overkomt, is moeilijk. Privérouw mag op het werk vaak niet zichtbaar zijn. Niet passend bij de organisatiecultuur. Onze natuurlijke reactie is bovendien om verlies en lijden uit de weg te gaan. Het verlies van een ander roept immers ook onze eigen verliezen weer op. Dat doet pijn. Pijn die we niet willen voelen. 

Werk als houvast

We vinden het lastig om echt betrokken te zijn bij een collega wiens partner is overleden, wiens kind ziek is, die zelf in een lastige echtscheiding zit of burn out problemen heeft. Dat is jammer.

Juist in tijden van verlies, waarin iemands wereld totaal op z’n kop staat, kan werk de steun en structuur bieden die iemand zo hard nodig heeft. Contact blijven houden met elkaar is daarbij essentieel. Jouw aanwezigheid zorgt voor troost. 

Tips voor collega’s en werkgevers

  • Geef je collega tijd en vertrouwen. Bijvoorbeeld door hem of haar zelf te laten bepalen wanneer hij of zij weer aan het werk gaat. Juist door ruimte te geven, komen mensen vaak eerder weer terug.
  • Laat van je horen, leef mee, ga op visite. Als mensen persoonlijk waardering ervaren en voor wat ze voor het bedrijf of de organisatie hebben gedaan, komen ze graag terug werken. Blijf hen betrekken bij het werk.
  • Ga niet ongevraagd iets doen, dat kan over iemands grens gaan. Vraag eerst of je collega het wil of stel voor om het samen te doen.
  • Het allerbelangrijkste: echte aandacht en een werkelijk luisterend oor.  

Ruimte geven en begeleiding bieden

Werk en privé zijn niet één, maar je kunt ze ook niet uit elkaar trekken. Je kunt niet één deel van jezelf compleet laten zien en het andere deel totaal uitsluiten. Onlangs had ik er een fijn gesprek over met een bedrijfsarts. Hij maakt het regelmatig mee dat werkgevers te weinig aandacht hebben voor medewerkers met privérouw.  Zijn advies: geef ruimte en zorg voor goede rouwbegeleiding. Dan krijg je vertrouwen en verantwoordelijkheid terug.

Mensen voelen zich dan gezien en gehoord in hun pijn; pijn die ze ook meenemen naar het werk. En pijn die niet gezien wordt, gaat zijn best doen om wel gezien te worden. Waardoor medewerkers zich alsnog ziek melden of langer ziek zijn. Door aandacht en begeleiding, ook bij privérouw, houd je medewerkers betrokken. 

BrightBlue kan helpen

Beste werkgevers, zeg dus niet te snel: dit is een privéprobleem en dat los je zelf maar op. Ruimte bieden voor het ‘verweven’ van het verlies, is alleen vanuit organisatie-oogpunt al winstgevend.  Lastig? Niet weten hoe? Ik denk graag mee.
 
Het thema privérouw en werk heeft mijn speciale belangstelling. Ik ben van plan een programma te maken voor werkgevers. Ik ben benieuwd naar jouw mening en ervaringen met privérouw op het werk. Wellicht heb je het zelf meegemaakt of heb je gezien hoe het een collega heeft geraakt. Ik zou het fijn vinden om jouw verhaal te mogen horen of lezen. Hebben we contact?
 
 

BrightBlue helpt kinderen en volwassenen met pijn in hun hart om na een verlies weer te genieten van hun leven. BrightBlue helpt medewerkers die moeite hebben met veranderingen op het werk om weer met motivatie en plezier hun werk te doen. BrightBlue helpt organisaties in verandering om met gemotiveerde medewerkers hun doelen te bereiken.

Heb je 'n vraag?

Ik help je graag aan een antwoord. Bel of e-mail:
0031 6 129 49 654
info@brightblue-coaching.nl

Nieuwsbrief KoersVast